Piżmowół, wół piżmowy

Piżmowół, wół piżmowy (Ovibos moschatus) ? gatunek ssaka łożyskowego z rzędu parzystokopytnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Ovibos.

Krowy sš wyraŸnie mniejsze, długoœć do 1,95 m, wysokoœć w kłębie do 1,15 m. Sierœć - 2 rodzaje włosów: zewnętrzne - ciemnobrunatne długie do 60, a nawet 90 cm - i wewnętrzne, krótkie wełniste, dobrze chronišce przed mrozem. Pojedynczy róg może mieć 61-67 cm długoœci i jest skręcony do dołu i ku przodowi. U krów rogi sš znacznie słabiej wykształcone, ale o podobnym kształcie. Ich powierzchnia jest gładka, bez żadnych rowków czy przyrostów rocznych. Gruczoły piżmowołu w okresie godowym wydzielajš substancje o silnym zapachu, nie jest to jednak piżmo. W zwišzku z tym popularna nazwa tego gatunku jest błędna.

Naturalny zasięg występowania tych ssaków obejmuje arktyczne rejony Ameryki Północnej, od Alaski po Kanadę i Grenlandię. Przed ostatnim zlodowaceniem zamieszkiwały Azję, Amerykę Północnš i Europę, m.in. œrodkowš częœć Norwegii (okolice obecnego Dombas), wprowadzono je tam ponownie i kilkadziesišt sztuk żyje obecnie w parku narodowym Dovre Fjell. Również w Polsce znaleziono szczštki kopalne piżmowołów. Woły piżmowe wprowadzono na Spitsbergen, na wyspę Nunivak, w Azji, na półwyspie Tajmyr oraz na Wyspie Wrangla. Na Alasce, w Kanadzie i Norwegii podejmowane sš próby domestykacji tego gatunku. Piżmowoły preferujš suche obszary tundry arktycznej. A to dlatego, że sš bardzo wrażliwe na wilgoć. W wilgotnych œrodowiskach łatwo zapadajš na zapalenie płuc.